دلنوشته های یک غریبه .......

...باتوشعرمیگفتم وباتوشعرمی ساختم،نغمه ای آرام و دل انگیز درسکوت پاییز،گه 

گاه چلچله ای هم آوا می شدتا ترانه ی کوچکش محزون کند شعرهایم راامانمیدانست که

 من حزن شعرهایم را ازغم غروب چشمان تو میگیرم، کاش می دانست که من خود 

رمیده ام درمیان کوچ روزگار...